അധികാരത്തിലെത്തിയതിന്റെ ആവേശം കെട്ടടങ്ങുംമുമ്പേ കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസിന് മുന്നിൽ ഉയരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ഇതാണ്: പാർട്ടിയെ ആര് നയിക്കും?
രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ സംഘടനാ പുനഃസംഘടന പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന ഉറപ്പ് ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയ വാഗ്ദാനമായി മാറുന്നുവെന്ന തോന്നലാണ്. തീരുമാനമെടുക്കേണ്ട സമയത്ത് തീരുമാനം നീളുന്നു. അധികാരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയ കോൺഗ്രസിന് ജനവിശ്വാസം സംഘടനാ കരുത്താക്കി മാറ്റേണ്ട നിർണായക ഘട്ടത്തിലാണ് പാർട്ടി തന്നെ നേതൃത്വ അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ നിൽക്കുന്നത്.
കെ.പി.സി.സി പ്രസിഡന്റ് സണ്ണി ജോസഫ് മന്ത്രിയായതോടെ പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിന്റെയും ഭരണത്തിന്റെയും ചുമതലകൾ തമ്മിലുള്ള സ്വാഭാവിക സംഘർഷം കൂടുതൽ പ്രകടമായി. വർക്കിംഗ് പ്രസിഡന്റുമാരായ പി.സി. വിഷ്ണുനാഥും എ.പി. അനിൽകുമാറും മന്ത്രിമാരായതോടെ അവർക്കും ഭരണപരമായ തിരക്കുകളുണ്ട്. ഷാഫി പറമ്പിൽ പാർലമെന്ററി ചുമതലകളിലും. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ കോൺഗ്രസിന്റെ ഔദ്യോഗിക നേതൃത്വനിരയുണ്ടെങ്കിലും സംഘടനയെ മുഴുവൻ സമയവും നയിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം എവിടെയാണ് എന്ന ചോദ്യം ഒഴിവാക്കാനാകില്ല. ഇത് വ്യക്തികളുടെ കുറ്റമല്ല. മറിച്ച്, അധികാരവും സംഘടനയും എങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകണം എന്നതിൽ കോൺഗ്രസ് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായ ഒരു സംവിധാനത്തിലേക്ക് എത്തിയിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.
കെ.പി.സി.സി അധ്യക്ഷ സ്ഥാനത്തേക്ക് പല മുതിർന്ന നേതാക്കളും നീക്കങ്ങൾ നടത്തുമ്പോഴും അന്തിമ തീരുമാനം നീളുകയാണ്. കോൺഗ്രസിന്റെ സംഘടനാ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പതിവ് കാഴ്ച തന്നെയാണിത്. ഓരോ തീരുമാനവും ഗ്രൂപ്പ് സമവാക്യങ്ങളുടെയും വ്യക്തിതാൽപര്യങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക-പ്രാദേശിക പരിഗണനകളുടെയും സങ്കീർണമായ കണക്കുകൂട്ടലിൽ കുടുങ്ങുന്നു. ഒടുവിൽ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിനെക്കാൾ തീരുമാനമെടുക്കാതെ കാത്തിരിക്കുന്നതാണ് എളുപ്പമാകുന്നത്.
ഒരു പാർട്ടിയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ സ്വാഭാവികമാണ്. ഗ്രൂപ്പുകളും ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ അവ സംഘടനയുടെ ഊർജമായി മാറേണ്ടതിന് പകരം തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള തടസ്സമായി മാറുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം. പ്രത്യേകിച്ച് അധികാരത്തിലെത്തിയ ഒരു പാർട്ടിക്ക് ഇത് ക്ഷമിക്കാനാകാത്ത വീഴ്ചയാണ്.
കാരണം, സർക്കാർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് സെക്രട്ടേറിയറ്റിലാണ്, രാഷ്ട്രീയം നടക്കുന്നത് ജനങ്ങൾക്കിടയിലാണ്. മന്ത്രിമാർ ഭരണത്തിന്റെ ചുമതല വഹിക്കുമ്പോൾ പാർട്ടി സംഘടന ജനങ്ങളുമായി നിരന്തരം ബന്ധപ്പെടണം. സർക്കാരിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ വിശദീകരിക്കണം. വിമർശനങ്ങൾക്ക് രാഷ്ട്രീയ മറുപടി നൽകണം. പ്രവർത്തകരെ സജീവമായി നിലനിർത്തണം. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് മാത്രം ഉണരുന്ന സംഘടനയ്ക്ക് അധികാരത്തിന്റെ കാലം മുഴുവൻ രാഷ്ട്രീയമായി മുന്നേറാനാവില്ല.
ഇവിടെയാണ് കോൺഗ്രസിന്റെ താഴെത്തട്ടിലുള്ള പ്രവർത്തകരുടെ ആശയക്കുഴപ്പം ഗൗരവമുള്ളതാകുന്നത്. ആരാണ് തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്? ആരെയാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്? സംഘടനാ പുനഃസംഘടന എപ്പോൾ? പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം ആര് ജനങ്ങളിലെത്തിക്കും?ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകേണ്ട സമയമാണിത്.
സംസ്ഥാനത്തെ സംഘടനാ പ്രതിസന്ധിയിൽ ദേശീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഇടപെടലും നിർണായകമാണ്. എന്നാൽ കെ.പി.സി.സി അധ്യക്ഷ സ്ഥാനത്തെ അനിശ്ചിതത്വം തുടരുമ്പോഴും പുനഃസംഘടന നീളുമ്പോഴും ഡൽഹിയിൽനിന്നുള്ള വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ലെന്ന വിമർശനം സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് അധികാരം തിരിച്ചുപിടിച്ച പാർട്ടിയെ സംഘടനാപരമായി ശക്തിപ്പെടുത്തുക ദേശീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വവുമാണ്.
കോൺഗ്രസിന് ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് മറ്റൊരു പ്രഖ്യാപനമല്ല: പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനയാണ്.
പുതിയ അധ്യക്ഷനെ പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ മാത്രം പ്രതിസന്ധി അവസാനിക്കില്ല. ജില്ലാ മുതൽ ബൂത്ത് തലംവരെയുള്ള സംവിധാനത്തെ പുനഃക്രമീകരിക്കണം. അധികാരവും പാർട്ടി സംഘടനയും തമ്മിലുള്ള ചുമതലകൾ വ്യക്തമായി വിഭജിക്കണം. തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള സമയപരിധികൾ നിശ്ചയിക്കണം. പ്രവർത്തകരുമായി നിരന്തര ബന്ധമുള്ള ഒരു സംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കണം.
ഇല്ലെങ്കിൽ അധികാരത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവ് തന്നെ കോൺഗ്രസിന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിരോധാഭാസമായി മാറും—സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ, പക്ഷേ പാർട്ടി സംഘടന അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയം ഒരു തുടക്കമാണ്, അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടം നിലനിർത്തുകയാണ് യഥാർഥ പരീക്ഷണം. ജനവിധി കോൺഗ്രസിന് അധികാരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഇനി ആ ജനവിധിയെ സ്ഥിരമായ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയാക്കി മാറ്റേണ്ടത് പാർട്ടിയുടെ സംഘടനാ ശേഷിയാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴത്തെ ചോദ്യം ആരാകും അടുത്ത കെ.പി.സി.സി പ്രസിഡന്റ് എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസിന് ഇനിയെങ്കിലും തീരുമാനമെടുക്കുന്ന ഒരു നേതൃത്വം ഉണ്ടാകുമോ എന്നതാണ് യഥാർഥ ചോദ്യം.
തീരുമാനം വൈകുന്ന ഓരോ ദിവസവും സംഘടനയുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിൽനിന്നാണ് കരുത്ത് കുറയുന്നത്. അധികാരത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് കോൺഗ്രസ് തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, പ്രതിപക്ഷത്തെ നേരിടുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വന്തം സംഘടനയെ തന്നെ നേരിടേണ്ട അവസ്ഥയാകും പാർട്ടിക്ക്
